قرارداد

قرارداد، توافقی عمومی بر سر یک مسئله، رفتار، شیوه تفکر، اعتقاد، موضوع، اصول، ضوابط، اشکالِ اجتماعی تعامل، کاربرد، انتظار، زیبایی، ارزش یا گرایش است. قراردادها در ضمن اینکه تصمیم‌ بر سر یک نقطه مشترک هستند، توسعه و انتشار آن‌ها از طریق قانونی‌ساختن قدرتِ ساختارها، عادات و نیز اجتماعی کردن در طول زمان را نیز شامل می‌شوند. مادامی‌که تعریف قرارداد به عنوان توافق عمومی، خودبه‌خود دلالت بر منظر و موقعیتی قراردادی می‌کند می‌تواند بازتعریف و بازسازی شود یا حتی ممکن است توافق دیگری به تدریج جایگزین آن گردد. اما قراردادها حاصل موقعیت‌های کم و بیش پایدار و بی‌همتا هستند و تبدیل به نقاط مهمِ سوابق، گرایشات و تاریخ می‌شوند. در نتیجه گاهی ممکن است اقدام و رسیدگی به قراردادها توطئه‌جویانه یا از سر تفریح و بازیگوشی باشد.

طراحی نقشی اساسی در توسعه، انتشار، تغییر قراردادها و نیز انتقاد از آن‌ها دارد و همواره بازخوردی خلاقانه نسبت به ابهامات قراردادها نشان می‌دهد. طراحی با خلق و طراحی اشیا جدید، جهان‌های بصری نو و مباحثه‌ها و استدلالات مرتبط، عناصر بصری متقاعدکننده، بیان‌های رسمی و روشن کردن ارتباطات، منابعی را که اجازه می‌دهند قراردادها دنبال شوند و توسط اشخاص و گروه‌های مختلف مراوده شده و به اجرا درآیند را معرفی کرده و گسترش می‌دهد. همزمان، طراحی به صورت فزاینده‌ای قراردادهای منتشرشده را به مفاهیم خلاق، راه‌حل‌های نوآورانه و ایده‌های غیرمتعارف نزدیک می‌کند؛ مواردی که تا جای ممکن بهادار، امکان‌پذیر و قابل انتشار و ارتباط باشند. در این فرایند، طراحی از ساختار پاردوکس‌گونه‌ی خودِ قراردادها برای نفوذ کردن، انتقاد، تغییر، دگرگونی، سنجش مجدد و تفسیر دوباره آنها بهره می‌گیرد. SG

← طراحی انتقادی، نوآوری، اجتماعی

این مطلب را هم‌رسانی کنید:

اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email