مصرف

مصرف مصداق فعالیتی است که مردم به محصولات و خدمات گوناگون اعم از اینکه طراحی شده یا در بازار باشند و یا  در جامعه مورداستفاده قرار گیرند، نسبت می‌دهند. مصرف سابقا به صورت منفی تعریف می‌شد؛ اصطلاحی که جلوه‌گری و ولخرجی بیهوده مردمی راکه تمایل به بی‌ثباتی اجتماعی داشتند بیان می‌کرد. اما، مصرف اکنون معنای گسترده‌تری به خود گرفته که فراتر از فرهنگ تجاری و پاپ است. امروزه مصرف برای بیان هویت ملی، سیاست‌های منطقه‌ای، خطی‌مشی خارجی، نژاد، قوم، تاریخ جنسیت و حتی ←مدرنیته به کار می‌رود.

مفهوم مصرف هنوز هم بسیار مجادله برانگیز است. برای ملت‌هایی نظیر ترینیداد[1]، مصرف به عنوان محوریت سرمایه‌داری و رشد توصیف شده است. در کشورهایی مانند هند، مصرف به عنوان مسیر لازم برای نیل به دموکراسی و رشد اقتصاد عمومی اعتبار یافته است و برای هویت ملی آمریکایی از زمان اکتشاف اولیه توسط اروپاییان تا اکنون،مصرف امری حیاتی بوده است. هنوز هم بحث بر سر عواقب اخلاقی، اقتصادی، زیست‌محیطی و سیاسی مصرف و اثراتش بر جامعه ادامه دارد.

در راس تمامی این‌ها، مصرفِ کالاها بیشتر از آنکه پدیده‌ای کاملا  شخصی به نظر برسد ← پدیده‌ای اجتماعی است. مصرف دیگر به عنوان پایان انفعالی تولید تلقی نمی‌شود؛ بلکه معنای فعال و خلاقی برای تعامل و بیان گرایشات، عقاید و ارزش‌های مردم به خود و دیگران یافته است. مردم در چیزهایی که می‌خرند و می‌دهند ←ارزش می‌یابند چراکه اشیا در روابط بین‌فردی معانی ای ایجاد می‌کنند. این  بدین معنی است که ما می‌توانیم مصرف را فراتر از اهداف شخصی درک کنیم و معنی آن را به عنوان مرکز نظام اجتماعی تبادل قرار دهیم. مثلا، مصرف امری جدایی ناپذیر از ساختار اجتماعی و بیان روابط است و نیز نتیجه ساده‌ی پایان یک کار نیست. حقیقتا، نگاه‌های مدرن به مصرف فرمول کهنه تولید-مصرف را تغییر داده است.  دیگر تولیدکنندگان به تولید ساده کالا برای فروش در فروشگاه‌ها  نمی‌پردازند؛ بلکه خرده‌فروش‌ها و مصرف‌کنندگان، از طریق تقاضای مصرفشان تولیدکنندگان را از آنچه می‌خواهند، آگاه می‌سازند. این بدین معنی است که مصرف‌کنندگان بازیگران فعالی در ساخت محصولات و مصرف به حساب می‌آیند و در نتیجه تولیدکنندگان باید با خلق محصولاتی با طراحی خوب پاسخ‌گو باشند. دستاورد اخیر شرکت اپل، در طراحی نمونه‌ها و تمثیل‌هایی است که بر ←زیبایی و عملکرد دراک شده، حس شده و بهاداده شده توسط مصرف‌کننده تاکید می‌کند.

بنابراین به جای اینکه مصرف را به عنوان پایان مسیر کالاها و خدمات ببینیم، می‌توان آن را به عنوان یکی از هزاران ابزار ارسال و دریافت پیام‌های اجتماعی، بیان هویت، پیوندزدن ارتباطات و حتی مدرن‌ کردن تشریفات آیینیمان ببینم. برای مثال، مصرف عموما در بستر آهنگ و تکرار فرهنگ ساخته می‌شود، مثال‌هایی چون چرخه فصلی کریسمس، به تعطیلات رفتن تابستانی یا بازگشت به مدرسه، مردم را دعوت می‌کند تا برای چگونه خرید کردنشان ،کالاها و خدماتی که هزینه‌ می‌کنند، بر اساس سود دریافتی، نتیجه‌ و بازدهی که حاصل خواهد شد، راهبرد تعریف کنند و محاسبه انجام دهند. بنابراین مصرف بیشتر از آنکه نتیجه نیازهای بی‌حد و حصر و مبهم انسان باشد، کارکرد گستره‌ای از کنش‌های اجتماعی است که فروشندگان و طراحان می‌توانند بدان توجه کنند.← محصول، استفاده

استمرار و دوام[2]

استمرار، بیانگر ارتباط زمان‎محور ابتدایی بین دو فرایندی است که خودرا توسعه می‌دهند. استمرار زمانی رخ می‌دهد که هر اتفاق ملموس یا تحلیلی در حکم حرکتی با توسعه خطی، ظهور کند.

تعریف انواع استمرار با درنظرگیری توسعه‌های تاریخی نامنظم یا حتی اتفاقی نه تنها از نظر تاریخی و تئوریک، بلکه به ویژه در بستر طراحی دشوار است. برای شروع، طراحی همیشه مقید به این است که چیزی وجود داشته باشد که نیاز به توسعه‌ای در آینده داشته باشد. در عین حال، طراحی رشد جدید، نوآورانه و به‎روز را نوید میدهد و همچنین ،طراحی به شرایط فعلی اجتماعی، اقتصادی، تکنیکی و فرهنگی وابسته است. این رابطه‌ی در ظاهر مهمل اما در واقع درست در فعالیت‌های ظاهرا متضاد سازمان‌هایی مشاهده می‌شود که هم به دنبال رشد سودهی خود با معرفی محصولات جدید به بازار هستند و در عین حال به همان میزان اشتیاق زیادی به حفظ ثبات و دوام در حوزه قابل شناخت بودن برند- نه در هزینه و امکانات- (←) دارند. در نتیجه، فرایند طراحی عمیقا متاثر از پارادوکس استمرار است.

← قرارداد، هویت سازمانی، نوآوری، خانواده محصول

 

[1]  Trinidad:

این جزیره جنوبی‌ترین جزیره دریای کارائیب است که در دوره پس از استعمار میان اسپانیاییان، فرانسویان، انگلیس ها و هلندی‌ها دست به دست شد ولی برنده پایانی انگلستان بود. ترینیداد سرانجام در قالب کشور ترینیداد و توباگو در سال ۱۹۶۲ از انگلستان استقلال یافت و در ۱۹۷۶ دارای حکومت جمهوری گشت. جمهوری ترینیداد و توباگو با توجه به تولید ناخالص داخلی بالایش یکی از ثروتمندترین کشورهای این منطقه به شمار می‌رود. این کشور منابع زیادی از نفت و گاز دارد که باعث رونق و شکوفایی اقتصادی آن شده‌است.

 

[2]  CONTINUITY

این مطلب را هم‌رسانی کنید:

اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email