رویداد پانزدهم: گفت‌وگویی دربارۀ طراحی، توسعه و مشارکت

در این رویداد نگاهی داریم به اندیشه‌های جمشید قراچه‌داغی؛ متفکری که طراحی را نه صرفاً خلق فرم و محصول، بلکه فرایندی برای شکل‌دادن به آینده، توزیع حق انتخاب، و ایجاد امکان مشارکت واقعی در سیستم‌های اجتماعی می‌دانست. گفت‌وگو حول مفاهیمی چون تفکر سیستمی، طراحی تعاملی (Interactive Design)، مشارکت، پیچیدگی، و نقش زیبایی‌شناسی در معماری جامعه شکل می‌گیرد. قراچه‌داغی توضیح می‌دهد که چگونهطراحی می‌تواند بستری برای شنیده‌شدن صداهای مختلف، تبدیل تضاد به یادگیری، و ساختن فهم مشترک از آینده باشد. در این بحث همچنین به ایده‌ی مهم او درباره‌ی پنج نظام اصلی جامعه پرداخته می‌شود: ثروت، قدرت، دانش، ارزش، وزیبایی. اوزیبایی را نه امری تزئینی، بلکه یکی از ستون‌های بنیادی تمدن و حیات اجتماعی می‌دانست؛ عنصری که در معماری، رسانه، شهر، سیاست و فرهنگ حضور دارد و بر کیفیت زیستن جمعی اثر می‌گذارد. همچنین نمونه‌هایی از کاربرد عملی این نگاه درطراحی سازمانی و توسعه‌ی نهادی را بررسی می‌کند؛ از جمله تجربه‌ی بازطراحی سازمان مدیریت صنعتی در ایران و تلاش برای ایجاد ساختارهای شفاف، مشارکتی و پاسخ‌گو. در نهایت، این گفت‌وگو تلاشی است برای بازخوانی این پرسش کهطراحی در مواجهه با مسائل پیچیده‌ی امروز ایران چه نقشی می‌تواند داشته باشد و اینکه بدون تفکر سیستمی، بدون فهم زمینه و روابط، و بدون توجه به حق انتخاب دیگران،طراحی ممکن است تنها به بازتولید همان آشفتگی‌های موجود منجر شود. برای طراحان، پژوهشگران، معماران، مدیران و همه‌ی کسانی که به آینده‌ی ایران، توسعه، و نقشطراحی در تغییر اجتماعی علاقه‌مندند، اندیشه‌های قراچه‌داغی همچنان الهام‌بخش و قابل تأمل‌اند.

https://www.youtube.com/watch?v=UOdNjnDR4VE&t=4909s