خانه فقط یک مکان جغرافیایی نیست. خاطره، فرهنگ، زبان، روابط، تجربه‌های زیسته و حتی نور، بو و فضا می‌توانند در شکل‌گیری حس خانه و تعلق نقش داشته باشند. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی جایی که آن را خانه می‌دانیم تغییر می‌کند و به‌تدریج برایمان ناآشنا می‌شود؟ در شانزدهمین رویداد زاین، با «رایکا خورشیدیان»، پژوهشگر پسادکتری دانشگاه بن، دربارهٔ پیوند میان دیزاین، هنر، فرهنگ و هویت گفت‌وگو می‌کنیم. گفت‌وگو از مسیر شخصی و حرفه‌ای رایکا، از دیزاین به پژوهش و تاریخ هنر معاصر، آغاز می‌شود و به مفاهیمی مانند حس مکان (Sense of Place)، حس خانه (Sense of Home)، حس تعلق (Sense of Belonging)، بیگانگی، جابه‌جایی و مهاجرت می‌رسد. در ادامه، با نگاهی به هنر مدرن و معاصر ایران، دربارهٔ رابطهٔ میان مکان، خاطره، هویت و تجربهٔ مهاجرت صحبت می‌کنیم. سپس گفتگو به ترومای جمعی (Collective Trauma) و نقش هنر و فرهنگ بصری در روایت و مواجهه با تجربه‌های جمعی می‌رسد. بخش دیگری از گفتگو به Future Fantasy، Future Crafting و تخیل آینده اختصاص دارد: اینکه چگونه تصویرسازی، هنر، دیزاین و فناوری‌های جدید می‌توانند به ما امکان دهند آینده‌هایی را که هنوز وجود ندارند تصور کنیم، درباره‌شان گفتگو کنیم و به آن‌ها جزئیات بیشتری بدهیم. در پایان نیز دربارهٔ نقش دیزاینرها، هنرمندان و پژوهشگران و اهمیت همکاری‌های میان‌رشته‌ای در ساختن و به اشتراک گذاشتن این تخیل‌های جمعی صحبت می‌کنیم.
تماشای این رویداد در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=17y3jXjuMmM&t=3100s
